امروز و دی

غرق در اندیشه امروز و دی
آشیانم بیشه امروز و دی
میرسد برنخل عمر آدمی
صد شرر از تیشه امروز و دی
زندگی در جوف هستی رفتن است
خوشه گیر از ریشه امروز ودی
چشمه آب حیات خضر چیست
قطره از شیشه امروز ودی
میفرستد گه به هست و گه به نیست
کاروان پیشه امروز و دی
امان نوری1999

کلک هنر

بلبل ز تعب ناله سر کرد دوباره
زردی چمن دید و سفرکرد دوباره
گل رنگ ریا داد و چمن بوی رقیبان
از سوسن و نسرین حذر کرد دوباره
اندیشه نو خاسته ام مرغ سبکبال
از بیشه تقدیر گذر کرد دوباره
این شعله که زد خرمن ما جمله جوانان
تخمیست که کشتیم و ثمر کرد دوباره
عشق است طریق طلب و طاعت وتدبیر
مرد اوست که گهواره شرر کرد دوباره
دنیا وجهان نقش دل انگیز خداییست
کلکیست که همت به هنر کرد دوباره
دیدار در میکده عشق حیاتست
نوریست که آیینه گهر کرد دوباره
امان نوری1998

دامی دیگر

کاش از خمخانه هستی رسد جامی دگر
غمزه وتیر نگاه ودانه و دامی دگر
میتپد این دل برای مهر رخشان نگار
تابکی از دامن گیتی رسد شامی دگر
بیدلی پاشد چنان درجوف هستی تیره گی
کز دلی بتخانه آید هردم اسلامی دگر
کعبه آمال ما جز انتظار دوست نیست
حاجی از این در گذر با ذکر واحرامی دگر
رهنورد وادی تسلیم جان خسته نیست
دارد این ره صدهزاران نقشه وگامی دگر
ماجرای عشق جانان آن چنان پیچیده است
کز دل هرمطلع آید صد سرانجام دگر
بس که از صد پاره گی زخم فراوان خورده ایم
کز پی این گله آید هرزمان خامی دگر
هرزمان از پرده قدرت رسد صاحبدلی
با دلی شوریده اشک جاری و نامی دگر

امان نوری 1999

اولین طلوع

عشق آمد و هنگامه به پا شد اینجا

ذره جوشید و شب از روز جدا شد اینجا

هر طرف گلشن از نور و صفا شد اینجا

خانه کز او سرا آمد پدید

نغمه و ساز و نوا آمد پدید

دل تپید اندر دل این خاک چون

غمزه و ناز و ادا آمد پدید